Tip van de dag: Gewoon doen!

Op reis naar Spanje, gewoon doen. Onze collega Maud neemt je mee:

Toen ik erachter kwam dat mijn hogeschool de optie bood om een half jaar in het buitenland te studeren heb ik geen moment getwijfeld. De locatie: Cordoba, Spanje.

Hoe gaaf is het om te sparren met mensen van een andere komaf, kennis te maken met een van de wereldtalen en je onder te laten dompelen in een geheel andere cultuur?!

Mijn doel van deze reis is om in het diepe gegooid te worden met het onbekende, nieuwe vrienden te maken, mijn zelfkennis te vergroten, meer zelfvertrouwen te krijgen en bovenal de regie te nemen over mijn eigen leven.

Nu klinkt het allemaal rooskleurig: een nieuwe uitdaging aangaan. Maar ik moet eerlijk zeggen dat dit niet gepaard gaat zonder enige zenuwen of angstgevoelens. Een half jaar zonder mijn familie en vrienden, weg uit een warm nest dat zo vertrouwd voelt.

Hoe moeilijk ik het soms ook vind, ik probeer mezelf zo veel mogelijk te pushen om uit mijn comfortzone te stappen. Het is belangrijk dat je nieuwe dingen gaat doen en dingen een andere aanpak geeft. Zo ontdek je namelijk hoe je lichaam en geest reageren in uitdagende situaties. Ik geloof dat je als mens dan pas écht gaat groeien.

Terwijl ik dit typ, kijkend naar de vliegtuigen die een voor een opstijgen, realiseer ik mij dat ik gewoon nog aan het werk ben. Ik ben GuHRu HR-Consultants BV ontzettend dankbaar voor de vrijheid die ik gekregen heb. Juist het vertrouwen en de ondersteuning van je werkgever om zulke uitdagingen aan te kunnen grijpen zijn heel belangrijk.

En hier zit ik dan, op Schiphol een laatste kop koffie te drinken met mijn ouders en broertje. Mijn vlucht vertrekt over precies drie uur. Ik begin hem nu toch een beetje te knijpen.

Ik denk aan mijn vriend en wat hij onlangs in de auto tegen me zei, naar aanleiding van mijn eerste lange reis naar het buitenland in 2019: 'Ach Maud, de scherpe randjes zijn er nu van af; je kunt het gewoon, als je maar jezelf blijft!'

En zo is het. Want waarom binnen je comfortzone blijven als daarbuiten zo veel meer te beleven valt?